Zincir Tutmaz Bu Ruh
İsterse cihan birleşsin, üstüme gelsin,
Bileğime altın zincir, ayağıma pranga vursunlar.
Bilmezler mi ki; bu ruhu zapt edemezler,
Güneşi balçıkla sıvamaya kalkmasınlar!
Gazi’nin sofrasında içtik biz bu antları,
"Hürriyet" dedik, her nefeste soluduk.
Karanlık zihniyetin ördüğü o duvarları,
Akıl ile, bilim ile bir bir kuruttuk.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Ben Cumhuriyet’in sarsılmaz kalesiyim.
Ata’mın izinde, muasır ufuklara koşarım,
Ben cehalete savaş açan hürriyetin sesiyim!
Emanetin bende, gözün arkada kalmasın,
İstikbal göklerdedir, yerim dar gelmez bana.
Gericilik bir daha bu yurdu sarmasın,
Canım fedadır bu eşsiz vatan toprağına!
Tuğrul Efe Ercan
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 23:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Atatürk’ün 'bağımsızlık' karakterini damarlarımda hissettiğim bir an yazdım. Bedenime pranga vursalar da fikrime zincir vuramayacaklarını haykırmak istedim. Bu şiir, benim Cumhuriyet’e olan sadakat yeminimdir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!