Zilli Şiiri - Bekir Akbulut Ozan İhlasi

Zilli

Ben yarattım diyor koca dünyayı
Kondura kondura gidiyor zilli
Kendine gökteki Güneş'i Ay'ı
Çundura çundura gidiyor zilli

Bakarken insana örüyor ağı
Ne zarif belinde ipek kuşağı
Hüma kuşun alıp gökten aşağı
İndire indire gidiyor zilli

Bitip tükenmiyor gönlünün hızı
Kimseyi tınlamaz gavurun kızı
Toprağa basarken cilveyi nazı
Bindire bindire gidiyor zilli

Bu gidiş, geçmişe kalacak anı
Zalimin sızlamaz zerre vicdanı
Her gün arakasından onca insanı
Yandıra yandıra gidiyor zilli

Yolcuyu yolundan yoldan eğleyip
Bakışıyla elin kolun bağlayıp
Dalgasın geçiyor neler söyleyip
Kandıra kandıra gidiyor zilli

Giderken sallıyor bütün küreyi
Hiç takmıyor adet ile töreyi
Kıvırdıkça bendeylemiş yöreyi
Sindire sindire gidiyor zilli

Bu duruma ancak sabreder nebi
Zorluyor vallahi arı edebi
Âlemi peşinden fırıldak gibi
Döndüre döndüre gidiyor zilli

İhlasî görünce bu Kaf dağını
Edalı edalı örmüş ağını
Milletin evini, tüm ocağını
Söndüre söndüre gidiyor zilli

Bekir Akbulut (Ozan İhlasi)
23.03.2026