Zilanın çocukları
Vakitlerden bir cehennem vaktiydi
Zamanlardan zulüm
Geceydi karanlıktı rüzgar esmiyordu bir yaprak kıpırdar korkusuyla...
Bir ana seslendi ses tellerini parçalarcasına " Ey zilan, biliyorum sen bir anasın!
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta