Zilanın çocukları
Vakitlerden bir cehennem vaktiydi
Zamanlardan zulüm
Geceydi karanlıktı rüzgar esmiyordu bir yaprak kıpırdar korkusuyla...
Bir ana seslendi ses tellerini parçalarcasına " Ey zilan, biliyorum sen bir anasın!
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta