Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
o kadar güzelki..Halbuki sadece gerçek.
sustum dostum!!!
konuşmak çok fazla geldi.
harika bir şiir bu... çevremizde hep böyle temiz insanlar olsa(!) dünya ne kadar yaşanılır(!) bir yer olurdu değil mi? yüreğin dert görmesin... tebrikler...
Valla da billa da tam şiir bu!!
Bilmeyenler okusun da anlasın 'şiir' ne imiş..
Süpersin Yaşar'cığım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta