Lağım fareleri hayattan bezer
Beyni rehin verip mezarda gezer
Kendi öz ruhunu eliyle ezer
Saçını başını, dur yolma artık
Zehir posasını bal sanan ahmak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tüm dostlarıma sevgi ve saygılarımı sunarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta