Yaz bitimiydi her yer toz duman
Hepimiz başak gibi dimdik insanlardık rüzgara inat
Şimdilerde sorsan beni kimse tanımaz
Bizim sokağın sonunda koşmakla bitmez yollar vardı
Dahası kafanı gökyüzüne kaldırdığında kocaman apartmanlar
Ah bir dili çözülse anlatsa
Yazılan kadere inat korkardım koşduğum da ondandı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta