Bir çöküşün zihayatını
Bohçana sarıp geldiğin gün
Sürmenaja durur rimel
Acının paslı kirpikleri
Hüznün cömert yüzünden akıp gider...
Ve yalnızlık
Ve acı
Ve yokluk
Bulunca mahreme açık bir meydan
Zorladığı hayata asude çeker…
Ve aşk
Bir meczup sesi
Yağmurla yeşeren su kokusuna müsavi
Akşam tepsisinde sıyırıp güneşi
Aç ve yoksul gözlerime iner…
Kayıt Tarihi : 26.3.2013 14:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)