Geceler öyle uzun gelirki bazen
İnsan kaybolur sessizliğin karanlığında
Sessizliğin pençesi öyle sarılırki sana
Bırakmaz bir daha aydınlığa çıkmana
Seni saf dışı bırakarak ruhunu ele geçirir
Ruhun sonbaharda dökülen yapraklar gibi
Duygularını ona her karanlıkta verir.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta