Bir sabah, rüzgarın fısıldadığı zaman diliminde,
yükselir bir nehir, kan kırmızısı gün ışığıyla,
büyülü bir ormanın derinliklerinden.
Her yaprak, kaybolmuş bir hayalin özlemi,
her su damlası, gözyaşlarının hüzünlü melodisi.
Kıvrılan yollar, geçmişe açılan kapılar gibi,
aşk ve ayrılığın karanlık sularında kayboluyor.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta