Acım kanıyor kendi renginde
Öylece
sesizce
Kendi renginde kanıyor acım
Acıtarak bütün enlerini ruhumun
kanıyor acım kendi renginde
Kilitlenir yalnızların evleri
Kendileriyle birlikte
Her şeyden geriye kalan
Sadece hayatın
tam da
Bitiş noktasıdır kilitleniyorsa bir
Yağmır yağıyor
Zamansız, çizgisiz
Kokulu bir yağmur
yükselerek yağıyor yeryüzünden gökyüzüne
ve ben umut ediyorum
ne güzel
Yanılgıya yeniliyorum ve yanılgımı yeniliyorum
Önünde eğiliyorum
saçlarım geçiyor gecenin siyahından
ve siyahlığın yanılgısından
saçlarımdan tel tel siyah
saçlarımdan tel tel yanılgı akıyor
Zamanı kusar insan kelimelerle
Yerdedir şimdi her şey
Yer çekimi bir yokluktur
Müzik ve tını
Aldatmacanın başkahramanı
Kaç gözle bakar yaşamın kör noktasına
Gözlerin eylül bakıyordu
tenin yaz
öpüşündeyse ilkbahar vardı
kertenkeleli, menekşeli, çayır çimen kokulu
aşkında topal bir kediyle
koşuşturmaca oynayan çocuğun telaşlı ayak sesleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!