Karanlığın ardından
Aydınlığa açan çiçek
Biraz nergis biraz lavinia
Şanlı ordunun genç neferleri
Selam sana Kuleli.
Her sabah uçan kuşlar...
Kuşların kanatları...
Yine yeniden bana seni hatırlatır.
Bir nefesle savururum.
Canevimden uçan kuşlar...
O gün gittin ya benden
Renkler gitti, günler bitti.
Kalbimin menekşeleri soldu.
Takvim yapraklarıysa
Hep seni buldu.
Ben Mihrigül!
Sincan'ın sessiz baharında açan çiçek ,
Tutsaklığa rağmen parlayan ışık ,
Esaretimin 26. Günü
Yazdığım şiirler çok dokunmuş
Senin olduğun yere gidiyorum
Yolunu gözlüyorum
Bekliyorum...
Nedendir bu odamdaki karanlık?
Özlüyorum...
Karanlıklarda doğan ışığım
Yol gösteren yıldızım
Benim canım öğretmenim.
Ne çabuk geçti yıllar
Göz açıp kapayıncaya kadar geçer demiştin, geçti...
O kıldığım son namaz mıydı?
Bak, İnsanlar doluşmaya başladı.
Ne çok sevenim varmış.
Neyse...
Bugün kavuştay vakti.
Niye soğuktur bu avlular?
Noldu bacım?
Cenaze mi var?
Soğuk bedenime işlemiş.
Hissetmiyorum...
Seni sevmek değildi bu
Bunu en başından beri yanlış bildim.
Hep yarım kaldın kendinde
Ben tamam sandım seni
Bu da benim, yenilme.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!