Kime Ne
Ağlarken gözlerden damla dökülür
Mutsuzluk yaşarım vahla Kime ne
Yüreğim içimde kahır sökülür
Mutsuzluk aşarım ahla kime ne
Aile
Gece gündüz andık
Hasretimin yasıydı
Günden güne yandık
Kalbimin efesiydi
Akıl hastanesi bodrum katı
Bu bina geceyi değil,
Gecenin unuttuğu karanlığı saklar.
Adımı kapıda bıraktım,
İçeri yalnızca kırılmış sesimle girdim.
AKLIMIN KAPATILDIĞI YER
Kapıyı ben kilitledim.
Sonra anahtarı
beni ben yapan son cümlenin altına sakladım.
Her daim Hayalim, haccın kurası
Selavatlar dua, namaz arası
Canım rasulümü, tesbih sırası
Biriken paramsa, ancak yarısı
Rahleye oturdum ,başladım cüzle
Şimdi Çok Uzaklardasın.
Dönülmeyen yerdesin!
seni arar Yüreğim.
sohbetlerini özlerim
Sesin hala kulağımda,
Gittiğin Günü
Dün gece düşündüm yine
Bir kendimi birde seni
Çırpındı bu yorgun sine
Yâd ettim gittiğin günü
Annee
Zaman çekip gider ben durduramam
Günlerce aradım durur izlerin
Annem yokluğunu, hiç sürdüremem
Duyamaz olurum, artık sözlerin.
Can annem bizleri, nasıl büyüttün,
Yedi yaşındaydı, kardeşim canım
Bizlere verdin bol, bolca öğüttün,
Ben ise onbir'dim, çok zordu anım.
Özlem düştü kalbe, gelemez bize,
3 ay ömrüm var demiştin ya
10 gün olmadı annem
neden bırakıp gitmek istiyorsun
Ben sensiz ne yaparım
Ne olur gitme ne olur Annem
7 senedir az gelip gidişin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!