Bir dünya var ta en içimde,
Herkesin farklı kimyası şekli var oralarda.
O dünyada yaraları en dibine kadar kazanan da benim
Tek biri biliyor kurtuluş yolumu,
Tek bir şifam var o ıssız sokaklarda,
Bir doktorum var...
Uçurumun dibinden dönmüş ayaklara bakıp
Sen diken görmemişsin demek yürek ister
O gözlerin çektiği acıları saklayıp
Bir sözle alev alev acılarıyla sizi yakması muhtemeldir
Cehennem sıcağıyla tanışmış biriyse hele,
Bahar sıcağını anlatamazsınız.
My heartbeat was beating through my body
My knees are weak most of the time,
My hands shake, my cheeks burn..
At first, i called all of these feeling are disease.
Then, when i put my head on your chest,
Everything became clear.
Buna yorgunluk denir mi bilmem,
Ama ..
Sanki her bir nefesimde binlerce senem ölüyormuş gibi bir zorlanıştayım
Ellerimi zorluklarıma rağmen tutanlar olsa da
İçimde bencillikten eser yaşatmamış oluşum kimsenin üstüne yıkamıyor yüklerimi
Bedenime değen parmaklar bana ait olsa bile mahcup düşüyorum
Onlarca insan varken etrafımda,
Yalnızlığı her hücremle hissetmek gidiyor zoruma.
Kafamın içinde binlerce ben yapayalnız bekliyor,
Anlıyorum seni cümleleri var bir de kulaklarımda.
Altı bomboş,
Kalbime ulaşmamakta...
Binlerce çiçek görmesine rağmen koku duyusu olmayan insanlarla karşılaşacaksın küçüğüm
Nihayetinde düştüğü kuyudan çıkarmak için elini uzattığında parmaklarınla seviyor sevmiyor falı bakacak
Can yakmanın ne anlama geldiğini bilmeyecek
"Ona öğretebilirim" diyeceksin tüm saflığınla
Şefkati, sevgiyi, sadakati, gülümsemeyi...
Belki de gülümseyecek sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!