zeynep kadın ( Zeynep Şenpınar sen ölmedin insanlık ölüyor...!)
bir bakmışsın gün geçmiş bir mızrağı
atıyorum hızla kendimi dışarı kabuğumdan
yürüyorum hızlı adımlarla bulmak için kendimi
geçiyorum köyümün evlerini servimin dallarını
iniyorum er vakitte gök ovamdan aşağı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta