zeynep kadın ( Zeynep Şenpınar sen ölmedin insanlık ölüyor...!)
bir bakmışsın gün geçmiş bir mızrağı
atıyorum hızla kendimi dışarı kabuğumdan
yürüyorum hızlı adımlarla bulmak için kendimi
geçiyorum köyümün evlerini servimin dallarını
iniyorum er vakitte gök ovamdan aşağı
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta