Zeynep İrem Şiiri - Ersin İlhan

Zeynep İrem’in hüsnü ile doldu bu cihânım,
Nûr-ı cemâliyle münevver oldu zamânım.

Rûh-ı latîfiyle erir kalbimdeki hicrân,
Şevk-i visâliyle bahâr oldu hazânım.

Çeşm-i siyâhında tecellî eder esrâr,
Levḥ-i kaderde yazılıdır o nişânım.

Lutf-ı Hudâ’dır bana bu aşk-ı mu‘azzam,
Feyz-i nazarıyla şifâ buldu beyânım.

Zülf-i mu‘anberde kayıp eyledi aklım,
Mecnûn gibi çöllere düştü bu cânım.

Zeynep İrem, sen ki cemâlinle bir âyet,
Tefsîrini yazmaya yetmez bu lisânım.

Erilhani kulun oldum o mihrâb-ı visâlde,
Secde-i aşkınla arındı bu günâhım.