15.07.1991 KIRKLARELİ MERKEZ
Zeynep adında,bir zamanlar bir sevdiğim vardı.
Gülüşü filan,sabah açan ilk güneş gibiydi.
Huzur bulurdum,her günüm onun ile yaşardı.
Nasıl söyleyeyim,mutluluğumun tek sebebiydi.
Gece olsun,gözlerimi onsuz kapamaz dım.
Sabah uyandığımda,ilk onu görürdüm etrafımda.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta