Zamâna ezelde yazılmış yazım, 'takdîr'
Efkâr-ı hikmeti bilinsin; sızım, kalp 'bir'
Yalnız budur aşktan içre bir duygu,
Ne bir şerh gerektirir bu, ne bir tâbir.
Eritir nâmütenahi bir mum gibi, çünkü bu;
"Beklemek ateşten de şiddetlidir!"
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



