Geceler hüzün hüsran doludur
Rüzgârla savurur penceremin önünde akasya yapraklarını
Kalemimden Tahir’in haykırışları şeker Ahmet’in kaya’ya yanışları
Sensizlik çölünde açtırdığım lale zanları soldurursam
Gözlerim seni görmediğinde hep asumanın badelerini içiyorum zeynebim
Bağlamışım sensizliği sazımın teline çözülmüyor hasretin hayallerimden
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
