Tebeşiri alıp elime çizmeye başlıyorum.
Birler, ikiler, üçler.
Çok sakin bugün sokak.
Kimseler görünmüyor ortalıklarda.
Oyun arkadaşlarıma sesleniyorum.
İçimden çıkmıyor sesim.
Dörtler, beşler, altılar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim.
bir solukta okudum ne kadar güzel bir şiir hiç bitmesin istedim yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta