Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Ermez aklım, bir zerrenin yoktan var olduğuna
Sen ki bir can, sen ki canan, sen ki fidan gibisin!
Nasıl ersin, zerrelerden bin hayat doğduğuna?
Sen ki bir can, sen ki canan, sen ki fidan gibisin! ...
aklın gerildiği ve koptuğu noktada idrakine varılıyor o hakiki hakikatin..
saygılarımla
Halık-ül Rahmân,sonsuz ilim sahibi.
Nasıl yarattı,o benzersiz habîbi.
Zerrenin de,kürrenin de sahibi o.
Odur yazan sonsuz kalemin katibi.
Saygılar..hocam.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta