Kalmayacaktım dost, sözler verdim,
Ömürlük dostları hiç uğruna kaybettim,
Bağlandık saflık, sevdim hiç uğruna,
Her sevdiğim yareni kaybettim..
Herşey hiç uğruna heba olan zamana,
Zamanda sürüklenen âmâ insanlığa,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta