Gecenin bir vakti açıyorum gözleri
Aklımda anılar uçuşuyor
sağa sola savrulan güz yaprakları gibi
yazma hastalığım nüksediyor ki elimde kalem varsa zihnimde senin olmama ihtimalin yok
Sonsuzluk kümesinde ufacık bir nokta gibiyim hakikati arıyorum çaresizce
Dönüp dolaşıp sana çıkıyor tüm gerçeklerim
Bir sen bir de ölüm gerçeği tüm benliğimi sarsıyor derinden
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta