Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devinen, yeniden kendini yenileyen her canlının 'özü' vardır, bir 'zerre' kadar bile olsa...
Adı tohumdur... Önce tomurcuk... Sonra çiçek... Her evresi tıpkı insan gibi, bir gerçek...
Duyan, hisseden yüreği kutlarım...
Yüreğinize ve kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta