Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devinen, yeniden kendini yenileyen her canlının 'özü' vardır, bir 'zerre' kadar bile olsa...
Adı tohumdur... Önce tomurcuk... Sonra çiçek... Her evresi tıpkı insan gibi, bir gerçek...
Duyan, hisseden yüreği kutlarım...
Yüreğinize ve kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta