22 Nisan 1980 - Kadıköy / İstanbul
topuklarından saç telinin ucuna
bir ufuk çizgisi gibi sonsuz
gün batımı gibi kusursuz
bir yağmur tanesi kadar hafif...
zerafetin tartışılmaz
can acıtıcı
asil
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta