Bulanık bir gökyüzü zamanıydı.
Temmuzun ortasında, kuzeyde, çok kuzeyde,
Kapıları tekmeleyen ve Birinci Dünya’nın
Kitabına küfreden bir yalnızlık karşımdaydı:
Hafızası tahminimden çok sağlam
Tahminî ömrü hafızamdan zayıf.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta