Zemin katta çürüyor ômrüm gônül penceremde kaldırım taşları mutlu çiftlerin kenetlenen ellerini gôremiyorum, yağmurdan kaçan insanların ayak sesleri hiç kesilmiyor aydınlığım çok az karanlığa gômülü odam, camlarım kir pas içinde umutlarımı taşıyan tırlar devrildi beklediğim güzel günler altında ezildi. yüreğini çabuk tut beklenen sevgili umuda giden son tren ertelendi kaçırma bir sonraki seferi.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta