Zemin katta çürüyor ômrüm gônül penceremde kaldırım taşları mutlu çiftlerin kenetlenen ellerini gôremiyorum, yağmurdan kaçan insanların ayak sesleri hiç kesilmiyor aydınlığım çok az karanlığa gômülü odam, camlarım kir pas içinde umutlarımı taşıyan tırlar devrildi beklediğim güzel günler altında ezildi. yüreğini çabuk tut beklenen sevgili umuda giden son tren ertelendi kaçırma bir sonraki seferi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta