Zemherideki Güneş

Söyle ey ruhumun saklı bahçesi, sen kimsin?
Aklıma düşersin dört mevsim boyunca,
Hangi iklimin dermanı, hangi sızının şifasısın?
Dört yanım uçurum, dört yanım gurbetken benim,
Çiçeğin özündeki koku, toprağın nefesi misin?
Her bahar bir başka uyanışla gelirsin,
Dallara yürüyen su, yeşeren yaprağın gizisin.

Nevbahar olunca, cemre gibi düşersin toprağa,
Çiçeklerin kokusuna efsunu sen mi üflersin?
Dallar uykudayken tomurcuğun sinesinde,
Yeşeren her yaprağın damarında gizli bir nidasın.
Zemheride kar tanesi olup inersin arza,
Bembeyaz kefen gibi örtersin dertlerimi.
Ne güneşin gücü yeter seni eritmeye,
Ne de fırtınalar dindirebilir o sitemli sesini.

Gülüşünle uyanır tabiat, uysal bir müjde gibi,
Sen mi bu baharı böyle lâtif, böyle taze eylersin?
Eylül gelince bir hazan yeli olursun,
Usulca sızarsın gönlümün dehlizlerine,
Yapraklarımı sarı bir hasrete boyarsın.
Erirsin içimde, kalbimde bir sızı uyandırırsın.
Yaz gelince har olursun içimi inceden yakan,
Güneşin bağrındaki o dindirilemez yangın mısın?
Sıcağınla kavururken başı dumanlı dağlarımı,
Gölgene sığındığım bir serinlik,
Bir huzur deryası mısın?

Sen varken susuzluk bile güzeldir dudaklarımda,
Temmuzun sıcağında bile yakmayan bir korsun,
Sonra bir hazan rüzgârı eser, sesinle karışık,
Susuz gönlüme akan o ebedi pınar mısın?
İçimi inceden ısıtan bir gurbet akşamı,
Her mevsim bir başka renge bürünür cemalin,
Usulca süzülürsün vaktin en kederli demlerinden,
Kalbimin kırık dallarında titreyen bir gazelsin.
Öyle bir eriyiş ki bu ne sesin diner ne izin silinir,
Rüzgârın kanatlarıyla uçan,
İçimden savrulan o mukaddes sırım mısın?

Söyle ey yâr,
Sen bu ömrün bitmeyen masalı mısın?
Kışın dondurucu ayazında bir güneş olursun,
Zemheri karanlığını bembeyaz bir düşle örtersin.
Ne ateşin gücü yeter senin o vakur duruşunu eritmeye,
Ne de fırtınalar bastırabilir bağrındaki o sessiz sesini.
Bir kar tanesi kadar ince, bir dağ kadar mağrur,
Sen, kışın ortasında içimi ısıtan o üveyik kanadı mısın?

Söyle şimdi ey yar,
Hangi tecellinin gölgesisin sen?
Peri desen değil, melek desen gizemli,
Yoksa toprağa düşen ilk nur musun?
Toprak mısın, su musun,
Yoksa benim dengim mi?
Her mevsimde bir başka güzelliğe bürünür cemalin
Sen benim bitmeyen ömrüm,
Sen benim dinmeyen şarkım mısın?