Elinde ki kuru ekmeğin ucunu ısırdı çocuk.
Soğuktan kilitlenmiş gibiydi çenesi,
Çiğnemekte zorlanıyordu lokmalarını,
Yutkunamadı.
Parmakları morarmış, titriyordu dudakları
Ve çocuk farkında değildi yaşadığının.
Etrafında olup bitenleri algılamadan bakıyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta