Tenin solgun bir yaprak
Gözaltlarında yılların yorgun izleri
Dudak kenarlarında derinleşen o kaz ayakları
Söyle, saçlarına vaktinden önce mi yağdı bu kar
Zamana mı yenildin
Yoksa yüreğindeki o bitmeyen savaşlarda mı mağlup mu düştün...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta