Görünce o kara gözlerini
İstanbul’un dar sokaklarından birinde,
Büyüdükçe büyüdü unuttuğum yüreğim
Ve hissiz kaldı bedenim..
Gözlerin çınladı zihnimde
İki kelime bile konuşamadım...
Görünce o kara gözlerini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta