Bir zemheriydi,
ömrüm üşüyordu.
Ne kar dinledi ne rüzgâr,
yalnızlığın her tanesi
bir yüzüme, bir yüreğime vuruyordu.
Bir zemheriydi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta