Karakışın ortasında güneş;
Aşkla, muhabbetle, titrek ışığıyla doğdu Maraş’a.
Karlarda pırıltılı ışık da;
Gönlümü sevdaya, sevgilinin cemalini resmeyledi.
Halep bağrında üşüyen çocuklar düştü, avuçlarımıza.
Ey titrek güneş ısıt ısıt tenimizi, gönlümüzü.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta