Yedi yürek ikliminin en zemherisidir yaşadığım,
Şimdilerde hüküm süren, bulutlarımın en yüklüsüdür.
Sabır dinarlarımın sonuncusudur harcadığım.
Sırtımı verdiğim ağaç, ormanın en öksüzüdür..
Sevmek bir anafor, giderek küçülür halkalar,
Deniz bile ondan yanadır, maviye darılırım..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel biir şiir okudum slmlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta