İhtiras iftarlarında sevdayla bozdum oruçlarımı
Lacivert gecelerde mezarlara gömdüm suçlarımı
Ayrılığın acısıyla ördüm tuğla tuğla
hasretin duvarlarını
Mavi gökyüzüne özgüdür haykırışlarım,
sesim boğazımda düğümlenen kırık liriktir
Bir zemheridir içimde taşıdığım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta