Adın bir kış mevsimi, Zemheri' ki en koyu demi,
Dışın ayaz, kar beyazı; lakin içten yansın her yer.
Bir yanın dağların sessizliği, bir yanın bitmeyen nehir,
Sende saklı bin yıllık hüzün, bin yıllık kadim sır.
Sen bir türkü yürekli kadın, teninde çığ düşmüş gibi duran,
Ama kalbinden çıkan her ses, bin bahara gebedir.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta