Kaybediyorum... Kaybediyormuşum bendeki senleri her sokak başında ,
Yürürken hüznümüzden geriye bir iz kalıyormuş sokak aralarında ,
Bizi izlerimizden tanıyanlar olmuş,
Sen... ki sendin! bu zemher-i ahrazlıkta bir başına kalan,
Ufukta bir fırtınanın uğultusu var,
Ruhumda yankılanan, onun kendi gürültüsü...
Kim bilir? Kaç gemi sağ salim yanaşır fenersiz limanlarına,
Dehlizlerden geçerken ben muhrip bir tekneyle,
Hangi girdaba yakalanacağım..
Dümeni çevirirken hangi buz dağına çarpacağım bilmiyorum ...
Kontrolü kaybetmemin ne önemi var?
Batıyoruz hep birlikte,
Hayallerimiz... Acılarımız... Yaşayamadıklarımız ile beraber.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 22:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!