Şubatın altısında, gecenin zifiri karanlığında
Hepimiz mışıl mışıl uyurken bir gürültü bir patırtı, yıkıldı ev başıma
Havar havar yüz bin kere havar Maraşta,Hatayda zelzele var, kim bilir kaç bin kişi şimdi moloz altında
Ana, baba, çoluk-çocuk
feryat,figan, toz duman, Yokmu sesimizi duyan
Havar havar yüz bin kere havar Malatyada,Adiyamanda zelzele var, kim bilir kaç.bin kişi şimdi enkaz altında
Yaralıyım, nefessizim hava soğuk üşüyorum, çabuk yetişin, yokmu bana el veren, yavaş yavaş ölüyorum
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta