kimsesiz bir gitmenin kalakalmasında son kez baktım
en derin yaradan akan ulvi bir hissin bulutu gözyaşlarıma refik
beklemenin definesinde belki dönmenin dünyası dönderir güneş halini
bugün kapkaranlık....
seni görmenin aydınlığından sonra ay da güneş de battı
gayrı tutulma tavında değil ehil ve de sefil zahirim
sefiller okuyoruz safkan bir umudun ummasında
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
