Pencerede bulut
Bahçede yağmur
Elmanın allıkları
Kirazın terli yüzü
Boncuk boncuk bakıyor
Zeytinler pınarlanmış
Göğ bakışlarından yağıyor incilerin
Yorgun bir güvercin için birikiyor avucumda
Saçların kanat vurmuş dağılmış ay yüzüne
Umut topluyorum gecenden bir günün aşkı için.
Sen gülsün aşk ile kalbimde açan
Ben garip bağban kalbinle yaşayan.
Sen gülsün rengarenk kanayan
Ben sevdalın derdine derman olan.
ses
bir anda bozuldu hava
şaşırdı beyaz bulutlar
bir diktatör sesi
korkunç ve öfkeli
Bu sabah kapımın önünde
Vermişim sırtımı duvara
Kalbimle demlediğim özlem çayı
Bir elimde,
Bir elim
Kaldırımda yürüyen zarif bir kadın da.
Sanki bir nesne var aramızda
Gurbet kadar uzak
sıla kadar yakın
Bilmiyorum...
Ne zaman seni düşünsem
Bir hüzün içimde…
Ellerin, baharla uzanan fidan
Yaz sıcağı ellerin, ellerime sarılınca dost
Ayrılınca gurbet kokan yaban ellerin
Ellerim kar, ellerim uzak, tuzak mı ellerin tuzak
kiminde birikmiş gözyaşım vardı
sevdalardan süzülüp yüreğimde toplanan
ne güzeldi renkleri gözleri ve sesleri
kiminde sevincim
gülkurusu düşlerim vardı
Ben mi?
Bekleme...
Uzağım kendime.
Dikenli telin iki yanına
Geçilmez bir sınırım
Bir sabah yaşadıklarını soyunacaksın
Gelmişini geçmişini bütün hayatını.
İçinde dışında ne varsa çıkartacaksın
Uzakları, çok uzakları giyineceksin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!