Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

SUSMAZ

Fırsat tanıyınca ödüm kopuyor,
Beni etkiliyor,kalpten vuruyor,
Çiçekler soluyor,toprak kuruyor,
Ayrılık çanları susmuyor artık.

SUSMAZ !.

Bedenin mıknatıs gibi çekiyor,
Yarışa çıkıyor, yolda ekiyor,
Bacak yorulsa da ayak sekiyor,
Sana yaklaşırken yelim konuşur.

SUSMAZ Kİ

Karşıma çıktıkça nefesi tuttum,
Seyrettim beğendim,içime yuttum,
Aşkı ve sevdayı böylece tattım,
Gözlerim konuşur,dilim sussa da.

Trafik sıkışık hızlı koşmayın,
Işıkta yürüyün, bendi aşmayın,
Acı korna çalar sakın şaşmayın,
Yol benim diyenler sustu rahmetlik.

Merkep, at, araba yönünü bilsin,

İmkanın var ise biraz araştır,
Arap çöllerine mesaj ulaştır,
Midene verimli gıda bulaştır,
Bulabilecek sen deve sütü iç.

Nesli günümüzde azalmaktadır,

SÜTÜN ÇİLESİ

Ağızla biçilir harmandan otlar,
Yeşillik rengini bir kaç kez katlar,
Gırtlaktan geçerek mideye atlar,
Böylece başlıyor sütün çilesi.

Bardağa dolunca ne kadar berrak,
Rengine elbette artar merakın,
Tohumla birlikte toprağa bırak,
Ne hale geliyor suya bir bakın.

Lezzeti yok ama lezzet veriyor,

SUYA MUHTAÇ

Yeşillik yok ise, zaman duruyor,
Sebzeler, ağaçlar suya muhtaçtır,
Isınan alevi dışa vuruyor,
Kuruyan toprakta suya muhtaçtır.

ZEKİCE KİM ?

Şarkikaraağaç Bey Köy doğuşu,
Yetmiş bir yılıdır şair oluşu,
Mutlu eder onu kurgu buluşu,
Türkiye ilinin gül şehrin dendir.

ZEKİ 20 DE

Sarıp kucaklardı çocukken kollar,
Delikanlı oldu, mesajı verdi,
Ne çabuk geçiyor bilmem ki yıllar,
Torunumuz yirmi yaşına girdi.