Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

ÜŞÜMEM

Yufka yüreğin var fırındır, fırın,
Sana odaklandı, bugün ve yarın,
Sayende aç kalmaz mide ve karın,
Üşüyorum dersem ısıtırsın sen.

ÜŞÜR

Birbirine bağlı bütün organlar,
Hava şartlarında arama kusur,
Damarın içinde donmasın kanlar,
Eller üşüyorsa, ayakta üşür.

Nefsimize hakim olamıyoruz,
Evliliğe çözüm bulamıyoruz,
Tövbe,istiğfarı bilemiyoruz,
Sen günah işlerken ben utanç duydum.

Gören olur diye yürek hopladı,

UTANÇ

Bizleri yarattı yüce Yaradan,
İnanmayan asi çıkar aradan,
Bombalar yağdırır hava,karadan,
Savaş rüzgarları utanç verici.

UTANCIM

Gururla yaşamak herkesin hakkı,
Ülkemi canımdan fazla severim,
Kimi kötülüğe kullanır aklı,
Yapılan yanlıştan utanç duyarım.

UTAN DERLER

Haddini aşarsa yaşarken kişi,
Toplumu günaha katan diyorlar,
Elbette terk eder nikahlı eşi,
Yaşından başından utan diyorlar.

UNUTTUN YA

Hani verdiğimiz yeminli sözler?,
Mesafe koyarsın daima bana,
Yolunu bekliyor, sevecen gözler,
Unuttun ya beni, aşk olsun sana.

UNUTTURMA

Aşkımızı alay ettirmeyelim,
Senden başkasına umut vermedim,
Hanemize hüzün tattır mayalım,
Ben seni unutmak için sevmedim.

UNUTTURMAM

Aşkın deryasında mevcuttur anı,
Yeşili korurum, herkesin canı,
Sevgi ile akar damarın kanı,
Unutturmam seni hatırlatırım.

Merhamet kalmamış ermeni itte,
Nice can yakacak bekler tetikte,
Kim bilir kaç mermi mevcut vücutta,
Unutulmaz asla daha dün gibi.

Ölüye yapılan vahşi işkence,