Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İyilik sembolü görünmek varken,
Dostluk, muhabbeti erdirmem sona,
Sıcak yatağımdan kalkarım erken,
Hak, hukuk çiğnersem yuh olsun bana.

Komşu, komşusundan olurken aciz,

Asırlar geçse de yinede dinmez,
Gönülde yaşıyor yere de inmez,
Parlayan ışıktır, üflesen sönmez,
Allah'ta Yunus'un sevgisi vardır.

Resulün yolundan daima gitmiş,

On ikinci asır yaşam yılları,
Yaya yürüyordu nice yolları,
Düşünmedi asla para, pulları,
Yunus Emre üstat örnek bir insan.

Allah'a inandı, Resulü sevdi,

Terörist guruplar iyice azdı,
Dağlardan köylere, şehre de sızdı,
Yollara bombayı, mayını dizdi,
Şehitler yüreği dağlamaktadır.

Kimin oğlu var, kiminin kızı,

Fatih Tutuk, Minare Aliyeva,
Ender Özkan, Adile Nazerova,
Mesut Yıldır, Kübra Ouliveya,
Yürek dili, şiir kardeşliği var.

Mithat Kararmış, Ali Ulvi Şahin,

Dilimin ucundan geçirmem asla,
Aşkın bademine kanmam bir tasla,
Cevabın evetse kulağa fısla,
Bendeki bu sevgi yürek sevgisi.

Gönlümün deryası çiçek kapılı

Umut dünyasına oda yürüdü,
Güvendi daima körpe gençliğe,
Gönlüne, kalbime sevda bürüdü,
Şiirim hatıra YUSUF ÇELİK'E.

İyi ki.doğdun sen hayatta varsın,

Tohumu saçarsın gıdayı yayar,
Yedirip, içince karnında doyar,
Zamanı gelince yerini oyar,
Unutma o toprak bizi yutacak.

Gelişin ondandır, gidişin ora,

Hamile kadının karnı deşildi,
Ananın, bacının göğsü açıldı,
Kafa, göz dağıldı, dehşet saçıldı,
Feryatlar yükseldi Hocalılardan.

Sığınacak yer yok, yıkık, dökük ev,

Allah'ım güç vermiş çalışmalıyız,
Vatana hizmette yarışmalıyız,
Helal gıdalarla gelişmeliyiz,
Faizi, haramı yiyemiyorum.

Bilinmez kişinin yazı kaderi,