Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Tohumu saçarsın gıdayı yayar,
Yedirip, içince karnında doyar,
Zamanı gelince yerini oyar,
Unutma o toprak bizi yutacak.

Gelişin ondandır, gidişin ora,

Hamile kadının karnı deşildi,
Ananın, bacının göğsü açıldı,
Kafa, göz dağıldı, dehşet saçıldı,
Feryatlar yükseldi Hocalılardan.

Sığınacak yer yok, yıkık, dökük ev,

Herkesin günahı kendine fazla,
Yüklenmem imkansız yaklaşma nazla,
Allah'a yönelip doğru yol izle,
Senin vebalini bana yükleme.

Gereksiz yerlerde yeminde etme,

İyilik sembolü görünmek varken,
Dostluk, muhabbeti erdirmem sona,
Sıcak yatağımdan kalkarım erken,
Hak, hukuk çiğnersem yuh olsun bana.

Komşu, komşusundan olurken aciz,

Asırlar geçse de yinede dinmez,
Gönülde yaşıyor yere de inmez,
Parlayan ışıktır, üflesen sönmez,
Allah'ta Yunus'un sevgisi vardır.

Resulün yolundan daima gitmiş,

On ikinci asır yaşam yılları,
Yaya yürüyordu nice yolları,
Düşünmedi asla para, pulları,
Yunus Emre üstat örnek bir insan.

Allah'a inandı, Resulü sevdi,

Allah'ım güç vermiş çalışmalıyız,
Vatana hizmette yarışmalıyız,
Helal gıdalarla gelişmeliyiz,
Faizi, haramı yiyemiyorum.

Bilinmez kişinin yazı kaderi,

Göçebe hayatı benimsemişler,
Saygıyı, sevgiyi önemsemişler,
Gerekli her şeyi hazırlamışlar,
Nice engelleri aşar Yörükler.

Üretken kişiler hiç aciz olmaz,

Ayrılık çanları çaldırdın yine,
Bağımlı değilsin İslama dine,
İçki ve kumarın çıkıyor öne,
Boşuna arama sen beni yok say.

Zoraki mutluluk hüzne yol açar,

Davete icabet etmek isterim,
Karanlığa ışık tutmak isterim,
Çorbanıza bir tuz katmak isterim,
Bu gün beni yok say gelemiyorum.

İnşallah haneniz dostlarla dolsun,