Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

DELİRİR

Gençliğinde sende çok hata yaptın,
Evladı haneden soğutacak sın,
Gururunu yıktın, tokatta attın,
Üstüne çok varma delirtecek sin.

DEME !.

Kendimce planlı işlerim vardır,
Kumardan anlamam zar deme bana.
Yoluna koyayım zamanım dardır,
Gitmem gerekiyor dur deme bana.

DEME

Başıma geleni sakın sormayın,
Asılsız deyimle kafa yormayın,
Yalnız başınıza hayal kurmayın,
Bekarlık sultanlık demeyin bana.

DEME GÖNÜL

Şıpsevdi yüzünden neler çekerim,
İhanete uğrar, yaşlar dökerim,
Çaresiz kalırım, boyun bükerim,
Gördüğün güzele, ah deme gönül.

DEMEYELİM

Ülkemin sorunu var ise eğer,
Gereken desteği biz vermeliyiz,
Canımızı feda etmeye değer,
Sana ne, bana ne dememeliyiz.

DEMEYİN

Hakikat gerçeği göremiyorsam,
Türkçenin hakkını veremiyorsam,
Yazarlar safına giremiyorsam,
Sakın ha siz bana şair demeyin.

DEMEZ Kİ. !

Her türlü yollarda sürüyor akın,
İnsan kaderini bilemiyor ki,
Şoförsen aynaya dikkatli bakın,
Kaza geliyorum diyemiyor ki.

Kavşağa gelirken hızını azalt,
Sen gazı yoklarken tekerler döner,
Frene basarak asfalta iz at,
Trafik lambası sabrını dener.

Kırmızı ışıkta durman gerekir,

DENGELE

Mutfak işlerinde başarı senin,
Bu düzeni böyle yürütmelisin,
Göbeğim dışarı çıkıyor benim,
Kilomu dengele, eritmeli sin.

Deniz buharlaşıp buluta çıkar,
Gökyüzü gürlerse damlalar akar,
Fırtınalar kopar, şimşekler çakar,
Kainat içinde her şey dengeli.

Okyanus karaya, dağ göle bağlı,