Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

DERSİN

Gönül bahçesinde açan çiçekler,
Sevgiden mahrumsa solar mı dersin,
Su yüzüne çıkar bazı gerçekler,
Bir avuç beynimi yorar mı dersin.

DERSİN !.

Fideler dikilir bakılmak ister,
Sebzeleri soğuk vuru mu dersin,
Hormonsuzu üret, kalite göster,
Satarken yaş mıdır, kuru mu dersin.

DERSİNİ AL

Okumak cahilin bendini yıkar,
Eğitim almaya gidiniz direk,
Hiç bir şey bilmemek canını sıkar,
İnsanlık dersleri almamız gerek.

DERT

Hiç kimse sen gibi sıkıntı çekmez,
Gereksiz yerlere çok gidiyorsun,
Beceri olmayan mahsulde ekmez,
Her şeyi başına dert ediyorsun.

DERT DOLAŞIYOR

Aynaya baksan da umut saçılmaz,
Beklenmedik anda it dalaşıyor,
Tedavi sürerken asla kaçılmaz,
İçimizde bin bir dert dolaşıyor.

DERT ETME

Negatif değilde pozitif düşün,
Sana sadık eşi terk ediyorsun,
Huysuzluk yüzünden bozuldu işin,
Her şeyi kendine dert ediyorsun.

DERTLİ

Doğuştan kaderim kötü yazılmış,
Ümitler kesilmiş mezar kazılmış,
Ortalık karışmış,düzen bozulmuş,
Derdimin içinde dertler sıralı.

DERTLİ !.

Gözlerin yaşları sanki avukat,
Belkide geçmişte vardır vukuat,
Yürüyemiyorsun, ayağın sakat,
Kim bilir içinde ne derdin vardır.

DERTLİYİM

Yüreğin özünde kanayan yaram,
Borçlara yetmedi,kalmadı param,
İftira attılar, silinmez karam,
Anamdan doğalı hala dertliyim.

DERT YAKINIR

Ateşle barutun farkı kalmıyor,
Umut içinde de hep bakınıyor,
Yazmak istesem de sayfa almıyor,
Hal hatır sorduğum dert yakınıyor.