Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

YOKLA ve KOKLA

Geçmişi unuttum demekle olmaz,
Gönlümdeki çiçek bir ömür solmaz,
Pişmanlık duyarsın, zamanın kalmaz,
Hafızanı yokla, gülümü kokla.

YOKLUĞUN

Sakın ha izinsiz uzağa gitme,
Memnun eder elbet şairim seni,
Mütevazi davran, kalbi incitme,
Hanemde yokluğun üzüyor ben.

YOKLUĞUNDA

Bazen siyah beyaz renge dönerken,
İlgilenecek de dostu ararken,
Ağlayıp yanağı, gözü sularken,
Havada bulutum ben yokluğunda.

Gecenin üçünde geldi fırtına,
Yaşanan ölüm mü, acaba şok mu?,
Beton blokları değdi sırtıma,
Göçükte feryadı bir duyan yok mu?.

Başımda çizilmiş, başımda yara,

YOK MU ?

Ortaya çıkmışsın saçılıyor sun,
Kıyafet çıkarıp açılıyorsun,
İtibarın bitmiş kaçılıyor sun,
Utanma duygusu yok mudur sende?.

YOKSA !.

Hayaller kurmama zorlama beni,
Romana dönüştür,kurgunda çoksa,
Arzularım elbet görünce seni,
Beynimden uzaklaş bir ilgin yoksa.

Cahilin aklını yatıramazsın,
Yola da gelmez ki pürüzü çoksa,
Camiye, okula götüremezsin,
Muhatap olmayın bilgisi yoksa.

Senin gibi oda çekmez ki emek,

YOK SANA

İyimser oldukça şımarıyorsun,
Doğruyu dedikçe nem eriyorsun,
Tebessüm arttıkça hükmediyorsun,
Gönlümü kırmanın ne faydası var?.

YOK SAY

Beynini sardıysa dünyanın hırsı,
Gözlerini de aç, karnını tok say,
Nefsinde arttıysa şehvet ve arzu,
İnancın kayıpsa, kendini yok say.

Kırk yıldır semtimde yazıp, çizerken,
Resimli afişi yayıyorsunuz,
Onları güldürüp bizi üzerken,
Şair, yazarı yok sayıyorsunuz.

Bizlerin oyuyla geldiniz başa,