Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İnsanlıktan nasip almamış inan,
Mesken ediniyor, meyhane , barı,
Kolunu kaptırır elini sunan,
Dürüst kalmayacak adi soytarı.

Palavra sıkmayı becermektedir,

SOYUP GİTME

Beraber mutluyuz sakın değişme,
Hır gür çıkarıp ta kırıp dövüşme,
Ayrımcılık yapıp malı bölüşme,
Hakkımda iftira duyup ta gitme.

SÖZ

Ağzından çıkanı kulağın duysun,
Hareket tarzında beyine uysun,
Helal gıdalarla hanende doysun,
Yerine gelmeli verdiğin sözler.

SOSYAL GÜVENLİK

Devletin kanunu bize yönelik,
Sağlığa hizmette artar yenilik,
İmkanlar var iken kaçmak delilik,
Pirim ödemeye alıştıralım.

Virüslü mikroplar yayılabilir,
Güvenli ortamda bulunmalıyız,
Toplumda huzurun dağılabilir,
Sosyal mesafeyle korunmalıyız.

Ağzına, burnuna maskedir siper,

Gözünün önün de neler oluyor? ,
Deprem,heyalanla canlı ölüyor,
Umrun da değildir yüzün gülüyor,
Kanımı dondur du sovukkanlığın.

Vicdanın sesini dinleyip koşsan,

Ufkunda belirli hedefler vardır,
Kimi çift yönlüdür, kimisi dardır,
Vicdanı rahatlar özgürdür, hürdür,
Önünü açmayan yoldan sovursun.

Türkiye devletin sembolü belli,

Tutunca gönlüne sevgi akmalı,
Sana vahşi bakan kuldan sovursun,
Ufkunu açacak ışık yakmalı,
Samimi tutmayan elden sovursun.

Aşığın duygusu sözlerden geçer,

Yaşanan hayatta dürüstler gerek,
Sevgiyle atmalı bu kalp,bu yürek,
Doğru sözcükleri söyleyin direk,
Gerçekci olunuz şow yapmayınız.

Kişiyi kandırmak kolay oluyor,

Kaptırma kendini zalim birine,
Temelin altını oyarlar elbet,
Sahip çık güzelim nazlı yarine,
Senide dışarı koyarlar elbet.

Değişir mi sence dünya yazısı?,