Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

BU KADAR

Beni incitmeye yeminin mi var?,
İnsan sevdiğine canını adar,
Toz pembe dünyamı ediyorsun dar,
Üzerime gelme yeter bu kadar.

Yaşarken okumak gerekli bize,
Hayat hikayesi buna dizildi,
Bin bir emekleri çıkardık yüze,
Bu kitap hastalar için yazıldı.

Bana bir şey olmaz demeyin sakın,

İlham perileri seni kovalar,
Yakaladığında mutlu olursun,
Kazançsız bu sanat her gün oyalar.
Mutlaka yazacak bir şey bulursun.

Gökyüzüne doğru dikmişsin gözü,

BULAMADIM

Beni deli eder bu gönül hırsı,
Bedenimin yine dönüyor tersi,
Eli uzatana diyorum mersi,
Aşka ve sevdaya doyamıyorum.

BULAMADIM !.

Yalan mıydı yoksa söylenen sözler?,
Sevecen bakmıyor o ela gözler,
Tebessüm saçmıyor kapkara yüzler,
Ufkunda kendimi bulamıyorum.

BULAMAM

Seninle birlikte engeli aştık,
Sürdük,kıvamında tohumlar saçtık,
Yavanı paylaştık, yedik ve içtik,
Biçip, savurmaz sam, çeçi bulamam.

BULAN

Yıllar öncesinden başıma geldi,
Ödemek istedim senedi,çeki,
Paramda çalındı uykumu böldü,
Kimliği kaybettim,bulan var mı ki?

BULAYIM

Stresli ortamdan artık bunaldım,
Yalnız yaşamaktan yaralar aldım,
Seni aramakta çaresiz kaldım,
Sesini duyayım, moral bulayım.

BUL BU SEFER

Gözümün önünden sen gitmeyince,
Burnumdan tüyünce,aşk bitmeyince,
Sevdanın tesiri pek etmeyince,
Yaşanan maziye daldım bu sefer.

BULDUM

Fıkıhçı gelişip olgunlaşıyor,
Sevmeyen insanlar zalimleşiyor,
Sanatçı, solistler saygınlaşıyor,
Sevgi deryasında buldum kendim.