Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KABASIN

İnsanlık gereği yardımcı oldum,
Sıkıntı çileyle, dert ile doldum,
Farklı yaratığı karşımda buldum,
Mütevazi değil, kaba insansın.

Gurbette ölürsem bırakma sakın,
Vasıta oldukca memleket yakın,
Ağlama,sızlama sabırı takın,
Ellerinle koy sen beni Kabir'e.

Sekaret çekerken hizmete devam,

İZ VAR

Kıvırcık saçların ne hale gelmiş,
Vicdansız o insan kafanı delmiş,
Merhamet etmemiş,zalimce sevmiş,
Başında oluşan bu izler niye ?.

İnsanlık sıfatı senden silinmiş,
Dönüş yapmak için harcadım çaba,
Bazı yetkilerde elden alınmış,
Kibar da değilsin kabasın kaba.

Cümle dokunaklı sözlerin katı,

Prostata karşı savaş açıyor,
Mutlaka tüketin günde bir defa,
Gırtlaktan, mideye gıda saçıyor,
Kabak çekirdeği yiyene şifa.

Bir yerden bir yere uzanır köken,

Kırk dokuz yıldır da eser yazsam da,
Bir adım öteye gidemiyorum,
Para harcayarak kitap dizsem de,
Sizin gibi izah edemiyorum.

Haddinden fazlada harcarsın çene,

İZAH ET

Birileri sana tuzak mı kurdu?,
Kalbini incitip takat mı vurdu?,
Terk etmen gerekmez sılayı yurdu,
Neden kaçıyorsun izah et sana ?.

Her insanda vardır farklı yetenek,
Beceri az ise kursa gidilsin,
Gönlüne göre de olsun seçenek,
Bir iz bırakalım, takip edilsin.

Bugünden yarına olmalı miras,

KABRİSTAN

Sala verildi mi çukur açılır,
Yardımda geliyor eşten ve dosttan,
Hanenin içine hüzün saçılır,
Bak neler görüyor mekan kabristan.

KABUK

Kainat sahibi özen göstermiş,
Ağız öğütmeden mide dolamaz,
Kimini kıvırmış,kimini üzmüş,
Kabuksuz,derisiz varlık olamaz.